Wees voorzichtig met (je) ruimte innemen…

Maandagmorgen… er hangen druppels aan de vuurdoorn die aan de voorgevel van mijn huis staat. Sommige van die druppels hangen zo dicht bij het raam en dus bij mij, dat ik mijn gezicht in het piepklein weerspiegeld zie. Het intrigeert me. Niet alles hoeft om groot en groter te gaan. Ook in het kleine kun je zichtbaar zijn.

(Of impact hebben.. denk maar aan die mug of vlieg die je ’s nachts ‘mooi’ kan beroven van je nachtrust…)

Ik lees tegenwoordig op veel plekken, op de social media en elders, dat het zo belangrijk is om je ruimte in te nemen. Er wordt op gehamerd. Wees duidelijk. Wees zichtbaar. Neem je ruimte in.

In de afgelopen weken ben ik tot de conclusie gekomen dat het toch verstandig kan zijn om daar wat genuanceerd mee om te gaan.

Het is zo’n anderhalve week geleden. Het voer voor al mijn dieren is bijna op en ik ga dus boodschappen halen voor mijn gezinsleden. Daarvoor ga ik voor het meeste naar de Welkoop, in Meppel. Op mijn manier meen ik dat ik druk ben. Haast heb. En als ik dan zie dat er een lange rij auto’s staat te wachten voor de openstaande brug. Dan baal ik een beetje.

Want…. Zie… ik hoef niet over die brug. Ik hoef alleen maar, even verderop, rechtsaf te slaan, dus deze file is voor mij zinloos. En… omdat ik als voornemen heb, dat ik niet langer het braafste meisje van de klas wil zijn, en omdat ik dit heel vaak door anderen heb zien doen… besluit ik om de rij auto’s een stukje in te halen en dan ‘gewoon’ rechtsaf te slaan. Ik ben dan niemand tot last en ben sneller bij de Welkoop…

Dat dacht ik…

Want.. op het moment dat ik rechtsaf geslagen ben. Heel voldaan ben. Zie ik iets naast mijn raampje verschijnen… het is een politieagent.. op motor. Hij spreekt me streng toe. ‘Iedereen moet wachten, dit is ongepast’ en ik knik braaf.

Gelukkig laat hij het bij de toespraak en kan ik ‘gewoon’ mijn boodschappen doen.

Het zette me wel aan het denken. Omdat ik daar in de buurt gewerkt heb, heb ik werkelijk honderden malen gezien dat mensen op deze manier de rij auto’s inhaalden. Zonder dat daar ooit politie aan te pas kwam. En ik doe dat 1 keer en….

Het was blijkbaar niet mijn ruimte om in te nemen.

Deze symboliek heeft me tot meer inzichten gebracht. Ik heb besloten om (voor nu)  geen workshops meer aan te bieden. Ik had hele grootse plannen voor deze plek, de deel, de ruimte in het weiland, de tuin. Ruimte voor veel activiteiten. Tot ik voor mezelf moest toegeven, dat mijn ruimte daar wel heel geschikt voor kan zijn. Maar… dat ik dat zelf niet ben. In elk geval niet nu. In deze periode van mijn leven.

Ik voel zelf veel meer de behoefte (en het talent) om mensen (jullie) mee te nemen in mijn belevingswereld door mijn verhalen en mijn tekeningen. En ik wil daar alle tijd, en ruimte, voor nemen. Dat dan weer wel…

En dan nog een kleine wijziging, die ook met ruimte te maken heeft… mijn dagtekening zal vanaf vandaag elke dag om 19.00 uur op Facebook geplaatst worden. Hierin neem ik ook mijn ruimte. Fijne dag! En… neem de ruimte die bij jou past!