Ik mis Ierland!

Ik ben al zo lang niet in Ierland geweest en ik weet dat het nu ook helemaal de tijd er niet voor is. Maar.. ik kan het niet helpen. Ik mis het.

Ik mis het gevoel van volkomen vrijheid. Ik mis de zachte heuvels. De ruisende zee, waar de stranden verlaten zijn.

Ik mis het dat werkelijk iedereen je groet. Een praatje maakt.

Ik mis de donkere pubs. Met de heerlijk geurende turfvuurtjes. Zeker in deze tijd van het jaar, als het nog koud en nat is. Ik mis het tekenen, met een heerlijke kom soep. ‘The soup of the day is vegetable soup.’ En dan hoor je te vragen… ‘which vegetable’? Dat doe ik in Nederland nooit. En dan naast die warme groentesoep, die van wortel kan zijn, of bloemkool, of.. noem maar op. Naast die kom soep een glass of (een pint is me altijd teveel) Guinness. Bij de kom soep krijg je ook standaard soda bread, met een paar minipakjes roomboter erbij.

Ik vind dat heerlijk!

Ik mis het, in mijn eentje, genieten van een heerlijke maaltijd. In een restaurant. Of in een pub. En dat je dan nooit echt alleen bent. Omdat er altijd wel meerdere iemanden zijn die even een praatje met je komen maken.

Ik mis de muziek. Die speciale avonden. Dat de mensen de pub (alweer…) in schuifelen. En dat er dan een plek is in de pub, waar je niet mag zitten. Reserved for musicians. En dat ik daar dan zo dicht mogelijk bij ga zitten. Om maar niets te hoeven missen. Van dat wat straks komen gaat. Die heerlijke en eerlijke muziek.

Maar.. ook dat poosje voordat de muzikanten eindelijk gaan spelen. Dat gerommel met koffertjes. Van instrumenten die gestemd worden. Van muzikanten die met tussenpozen binnen komen druppelen. En waar steevast een praatje mee gemaakt wordt. ‘Hi John, how’re you today?’ Het lijkt alsof ze elkaar weken niet gesproken hebben. Maar.. meestal is dat maar een paar uurtjes, of soms 5 minuten, geleden. Er worden drankjes besteld, gehaald, gebracht. Grote glazen water, soms bier, soms wat anders. En dan.. klinkt hier een schriek en daar een piep en dan voorzichtig en zonder haast wordt het een sessie.

Met de meest magische muziek, waar je jezelf helemaal in verliezen kunt. Waarbij je merkt dat dit ook en vooral bij de muzikanten gebeurt. Ze zijn in een andere wereld. Waarbij ze dan wel het minieme tekentje opvangen, waarbij de ene reel in de andere hornpipe, of nog iets anders overgaat.

Ik mis het overnachten in de B&B’s. in de ochtend wakker worden en eerst kijken wat voor weer het is. Ik mis het uitproberen hoe deze douche nou weer werkt.

En ik mis het Ierse ontbijt. Daarom maakte ik dat vanmorgen maar zelf.